Waarom tekenen kinderen helpt aan rust, focus en zelfvertrouwen

Over een boek in wording, creativiteit en wat ik elke week zie in mijn tekenlessen
Soms zit ik ’s middags aan mijn keuketafel met de laptop.
Niet om nog even snel iets af te vinken, maar om woorden op te schrijven die al jaren met me meereizen.

Woorden over kinderen.
Over tekenen.
En over wat er gebeurt als een kind even mag verdwijnen in zijn eigen wereld.

In mijn werk met online tekenlessen voor kinderen zie ik het elke week gebeuren. Kinderen komen binnen met een hoofd vol prikkels, plannen en verwachtingen. Maar zodra ze beginnen met tekenen, verandert er iets. Schouders zakken. Het tempo vertraagt. De aandacht verschuift van ‘moeten’ naar ‘doen’.

Tekenen voor kinderen is meer dan creatief bezig zijn

Tekenen voor kinderen is geen vrijblijvende hobby. Het is een manier om grip te krijgen op gedachten, emoties en concentratie.
Tijdens het tekenen werken hoofd en handen samen. Dat zorgt voor rust in het hoofd van kinderen en helpt hen om langer gefocust te blijven, zonder dat ze daar bewust moeite voor hoeven te doen.

Juist die combinatie van creativiteit en focus zie ik terug bij kinderen die regelmatig tekenen. Ze durven meer te proberen, raken minder snel gefrustreerd en ervaren vaker het gevoel: hé, dit kan ik.

Creatieve ontwikkeling en zelfvertrouwen

Wat mij elke keer weer raakt, is hoe tekenen bijdraagt aan het zelfvertrouwen van kinderen. Niet omdat het resultaat perfect moet zijn, maar omdat het proces veilig voelt. Er is geen goed of fout. Alleen ontdekken, proberen en groeien.

Die creatieve ontwikkeling werkt door in andere gebieden. Ouders vertellen me dat hun kind rustiger wordt, zich beter kan concentreren op school of meer vertrouwen heeft om iets nieuws aan te pakken. Niet omdat we dat trainen, maar omdat tekenen ruimte geeft.

Waarom ik dit opschrijf

Dit boek, waar ik nu aan schrijf, gaat niet over mooie tekeningen maken.
Het gaat over wat creativiteit kan betekenen in een wereld vol prikkels. Over hoe tekenen kinderen helpt bij focus, ontspanning en zelfvertrouwen, juist in een tijd waarin schermen vaak de overhand hebben.

Het ontstaat niet in één ruk. Het groeit tussen de lessen door, in gesprekken met ouders en in kleine zinnen die kinderen achteloos uitspreken terwijl ze tekenen. Steeds vaker dacht ik: dit is te waardevol om alleen in een les te laten gebeuren.

Dus schrijf ik. Op de bank. In stukjes.
Omdat sommige verhalen tijd nodig hebben.

Wordt vervolgd.
Jocelyn